Şubat 20, 2008 - "KAR"IM SENİN OLMALI GÜNEŞİN BENİM
Yazmalı mıyım, yazmamalı mıyım? diye düşünürken; "beni en mutlu eden şey yazmaksa, yazmalıyım" dedim kendi kendime. Ve aldım kalemi bir kez daha elime...
…………………
Dışarıda inadına soğuk var. Ben güneş diledikçe, inadına kar birikiyor gökyüzünde! Ve inadına dokunuyor tenime. Aheste…
Hasretiz; sen güneşin merkezinde “kar”a, ben “kar”ın merkezinde güneşin tayfına…
Her şeyimiz aynı; mevsimlerimizin dışında… Erkan Oğur’un dediği gibi; içerim yanıyor, dışarım serin… sen güneşin merkezinde tenini ısıtıyorsun. Ben? Beni hiç mi düşünmüyorsun?
“Kar”a olan nefretim, güneşe olan sevgim… ne “kar”a geliyorsun, ne güneşi getiriyorsun. Beni kahrediyorsun!
Bu yüzdendir “kar”ımı sevemeyişim; “kar”a hasret oluşundandır. Ve bu yüzdendir güneşini sevişim; senden umudumu kesmemiş olmamdandır!
| 
